Wat weten Nederlanders over de aangekondigde regel voor verwarmingsinstallaties en hoe kijken zij aan tegen de verduurzamingsopgave? I&O Research deed in opdracht van Natuur & Milieu een opinieonderzoek naar de motivaties en belemmeringen die mensen ervaren rondom het verduurzamen van hun woning. Specifiek welke kennis ze hebben van de regel om bij vervanging van de cv-ketel na 2026 in ieder geval een hybride warmtepomp te installeren.
Per 2026 wordt de (hybride) warmtepomp de nieuwe norm voor verwarmingsinstallaties. Dit betekent dat wanneer de cv-ketel aan vervanging toe is, er minimaal een hybride warmtepomp voor in de plaats komt. Deze regel heeft een aantal uitzonderingen:
het geldt niet voor appartementen en monumentale woningen;
de warmtepomp moet binnen 7 jaar terug te verdienen zijn;
de warmtepomp moet kunnen voldoen aan geluidseisen;
en het geldt niet voor woningen die binnen 10 jaar worden aangesloten op een collectieve warmte-oplossing, zoals een warmtenet.
Dit onderzoek is een vervolg op het onderzoek van oktober 2022, waarin ook naar de motivaties en belemmeringen is gekeken. Maar in het nieuwe onderzoek deden ongeveer drie keer zoveel deelnemers mee en is specifiek geselecteerd op Nederlanders met bepaalde woonsituaties (huur, koop met vve en koop zonder vve). Het nieuwe onderzoek is dus geen representatief opinieonderzoek naar alle Nederlanders, zoals het vorige onderzoek, maar een verdieping om deze drie groepen bewoners beter te begrijpen.
Afgelopen 7 september was het 9,5 jaar geleden dat de wandelgroep begon. Op vrijdag 15 september hebben wij dit een klein beetje gevierd met een lunch voor de wandelaars. Met een deelname van 32 wandelaars hebben we dit samen mogelijk gemaakt en konden we dit onze deelnemers gratis aanbieden. Met recht kunnen we stellen dat onze vrijwilligers er veel voor gedaan hebben. Al met al een hechte groep.
We begonnen deze vrijdagochtend om 10.00 uur met koffie of thee en uiteraard met een koekje. Een welkomstwoord voor alle aanwezigen en felicitaties dat we dit samen kunnen doen. Daarna werd, zoals elke vrijdag, gewoon gewandeld in drie groepen door de wijk en Park Zuidbroek.
Rond 11.30 uur werden alle groepen terug verwacht en iedereen was op tijd terug. De tafels waren gereed gemaakt voor de lunch en een deel stond al op tafel. Op de aangegeven tijd werd door snackbar Family uit de wijk de bestelde kroketten gebracht. Hiermee kon de lunch beginnen en de deelnemers lieten het broodje kroket best smaken. Ook aan drinken was uiteraard gedacht en kon met kiezen verschillende sapjes, diverse broodjes en een fruithapje toe.
Na afloop kon men de kalebassen, die als versiering op de tafels stonden, mee naar huis nemen. Als we iets extra’s doen, gaan we nooit met legen handen naar huis. Ook de nog overgebleven broodjes konden meegenomen worden, wie daar belangstelling voor had. Papieren zakken waren voorhanden.
Na afloop werd iedereen bedankt voor zijn aanwezigheid en werden de vrijwiligers bedankt door de aanwezige wandelaars. Dat vele handen licht werk maken, hebben we kunnen zien. Alles was snel weer opgeruimd en de huiskamer werd weer netjes achtergelaten. Iedereen, wandelaars en vrijwilligers, bedankt voor alles wat we samen doen!
Een mooie ochtend waar iedereen spontaan en met een goed gevoel op kan terugkijken. Wij kijken al vooruit naar de feestdagen en ook naar ons 10-jarig bestaan op 1 maart 2024!
Versierde tafels voor de lunch.
Op het afgeschermde gedeelte van onze website zijn voor de wandelaars meer foto’s te vinden. Hiervoor is wel een wachtwoord nodig. Mocht je het wachtwoord niet meer weten, stuur even een e-mail of whatsapp-je en je krijgt het opnieuw.
Seniorisme omvat stereotypen, vooroordelen en discriminatie op grond van leeftijd in relatie tot anderen én ons (toekomstige) zelf.
Van jongs af aan worden we blootgesteld aan negatieve op/misvattingen over veroudering. Zo zouden alle ouderen saai, traag en slechthorend worden, gaan dementeren en de samenleving vooral tot last zijn. Deze vooroordelen en stereotypen nemen we onopgemerkt in ons op. Ze beïnvloeden daarmee onze gedachtes en gevoelens en zelfs ons gedrag ten opzichte van (andere) ouderen en ons eigen verouderingsproces. Met alle gevolgen van dien.
Seniorisme beperkt de kans op een lang, gezond en gelukkig leven
Meer dan 1 op de 3 senioren is wel eens slachtoffer geweest van seniorisme. We worden voortdurend geconfronteerd met vooroordelen en stereotypen over ouderen (bijv. aftakeling, afhankelijkheid). Daardoor worden zulke boodschappen opongemerkt deel van ons eigen denken en zullen we ons gedrag hier onbewust op aanpassen. Wie ouderdom sterk associeert met eenzaamheid, heeft verhoogde kans later zelf eenzaam te worden.
Ja, ouderdom komt vaak met (enkele) gebreken, maar geen twee mensen worden op dezelfde manier oud en veel veranderingen kun je zelf sturen.
De overheid werkt samen met veel partijen om eenzaamheid eerder te signaleren en de trend van eenzaamheid onder ouderen te doorbreken. Meer dan helft van de mensen ouder dan 75 jaar zegt zich eenzaam te voelen. De overheid wil eenzaamheid eerder signaleren en de trend van eenzaamheid onder ouderen doorbreken. De overheid werkt hiervoor samen met veel partijen.
Programma ‘Eén tegen eenzaamheid’ Op dit moment zijn in Nederland 1,3 miljoen mensen ouder dan 75 jaar. De verwachting is dat dit in 2030 2,1 miljoen mensen zijn. Met het programma ‘Eén tegen eenzaamheid’ wil de overheid eenzaamheid onder ouderen eerder signaleren en doorbreken. Maatschappelijke organisaties, gemeenten, bedrijven en ondernemers en de Rijksoverheid slaan hiervoor de handen ineen. Dit doen zij in landelijk en lokale coalities (samenwerkingsverbanden) tegen eenzaamheid. Er zijn in Nederland 380 gemeenten. Daarom ondersteunt het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) de oprichting van 380 lokale coalities tegen eenzaamheid. De aanpak binnen lokale coalities kan per gemeente verschillen. Vanuit een centrum tegen eenzaamheid wordt praktijkkennis ontwikkeld en verspreid. Ook komt er ondersteuning om lokale coalities te vormen. De coalities nemen het voortouw maar uiteindelijk is het heel de samenleving die iets kan doen om eenzaamheid onder ouderen te verminderen. Iemands eenzaamheid doorbreken, dat kunnen we allemaal. Lees verder…..
Website‘Eén tegen eenzaamheid’ De zomer is voor veel mensen een leuke tijd. Samen genieten van mooi weer of er lekker even tussenuit. Maar, voor veel ouderen kan het een lange periode van eenzaamheid zijn. Familie, vrienden en kennissen zijn met vakantie. Hobby- en sportclubs hebben een zomerstop. Het is daarom belangrijk in de zomermaanden contact te houden, al is het maar met een klein gebaar. Ouderen die zich eenzaam voelen, spreken in de zomer zo’n acht dagen helemaal niemand. In Nederland voelt meer dan de helft van de ouderen zich eenzaam. Zij missen het gevoel van contact met anderen. In de zomer is dit gevoel bij 1 op de 6 ouderen nog sterker aanwezig. Uit onderzoek blijkt dat zij gemiddeld wel acht dagen helemaal niemand spreken! Lees verder…..
Week van de eenzaamheid
Van donderdag 28 september t/m woensdag 4 oktober 2023 is het Week tegen Eenzaamheid. Het wordt in het kader van het actieprogramma Eén tegen eenzaamheid georganiseerd door het ministerie van VWS.
Wandelgroep Het Kristal
Ook een initiatief als onze wandelgroep kan een bijdrage leveren als u zich eenzaam voelt. Bij ons bestaat de gelegenheid om geheel vrijblijvend eens mee te wandelen. Daarmee doet u ongedwongen de nodige contacten op en bent u nog gezond bezig ook. Na afloop drinken wij op Het Kristal nog gezellig samen koffie of thee. Al ruim 9 jaar leveren zo een bijdrage aan de onderlinge sociale contacten. Dat dit op prijs gesteld wordt en een succes is, blijkt wel uit het volgende. Als er niet gewandeld kan worden, bijvoorbeeld omdat het te warm is, komt ruim 80% toch nog gezellig iets drinken. Wij, als vrijwilligers, beschouwen dit als een groot compliment! Kom eens kijken en wandel mee. Meer informatie vindt u op onze website.
Bericht van 28 juli 2019; gewijzigd 24 augustus 2023
Wat ben ik blij dat ik mijn jeugd en de langste tijd van mijn leven niet in deze tijd heb doorgebracht. En wat heb ik medelijden met de jeugd van nu en de tijd die nog komen gaat. Want wat was het vroeger een mooie tijd.
In het Nederland waarin ik ben opgegroeid, gingen we naar de platenzaak om singeltjes te beluisteren en eventueel te kopen. Was je blij met twee gulden zakgeld per week. Iedereen ging naar V&D of Jamin voor een drie-dubbel ijsje (ijs tussen twee wafeltjes). Toen hadden winkels gewoon vier muren in plaats van drie w’s (www). Naar de stad gaan was een belevenis en gezellig.
Er waren tradities. Tradities die nu niet meer kunnen, of die steeds meer worden afgeschaft. Omdat men ze discriminerend vindt of omdat het niet bij de multiculti samenleving past. Veel wordt er verboden, waardoor de tradities verdwijnen. Iedereen wil uit het verleden overal excuses voor krijgen. Nou, ik heb ze nooit gekregen, jij wel?
Als je in een bus van de VAD (Veluwse Autobus Dienst) stapte, kon je aan de kleur zien of het een stadsbus of een streekbus was. We hebben wat verschillende vervoerders gehad: VAD, Midnet, Connexxion, Syntus, Keolis, en nu Rrreis. Kun je het nog volgen? Nu moet je maar afwachten of er een bus komt, of moet je kiezen uit allerlei andere busjes (bus komt zo?). Kijk maar even op de app of er een bus komt, krijg je te horen. Ja, volgens de app komt hij of toch niet? Helaas, net voorbij, vergeten je hand op te steken! Een kaartje kopen bij de chauffeur was normaal. Die man behandelde je met respect. Een chipkaart bestond nog helemaal niet.
Sophiaplein met op de voorgrond autobussen van het type crosly en daar achter de nieuwe type Leyland-autobussen, 1960-1965. Foto CODA Beeldbank.
Een trein was van de NS en dat kon je aan het logo zien. Kaartjes werden voorzien van een gaatje als de conducteur kwam controleren (ken je het geluid nog herinneren?). Dat was een belevenis, want treinpersoneel had aanzien. Tegenwoordig met de trein ben je blij als je tenminste met de trein kunt en geen enkel risico hebt opgelopen. Eerst nog de poortjes zien te passeren en zorgen dat je je ov-chipkaart hebt opgeladen! Gewoon kaartje kopen aan het loket is er niet meer bij. Kun je je niet meer voorstellen.
Spelen deed je buiten. Stoepranden, knikkeren, hinkelen, verstoppertje of voetballen, noem maar op. Met een hoop herrie en geschreeuw en natuurlijk haalde je kattenkwaad uit. Dat hoorde bij het opgroeien.
Overvallen, inbraken en zakkenrollerij haalde de krant nog. Gewoon omdat ze niet aan de orde van de dag waren. Als je met je kattenkwaad de politie tegenkwam, dan schrok je en gedroeg je je respectvol in de hoop dat ze niet naar je ouders gingen. Van een boa hadden we nog nooit gehoord, ja als slang op school.
Als het donker werd, dan was je thuis binnen. Jeugd ’s avonds of ’s nachts op straat kwam bijna niet voor. Behalve als ze op stap gingen naar de disco of de kroeg. Oké, we haalden toen ook wel eens wat uit… Toen moest je om 23.00 uur thuis zijn! En anders keek je samen met je ouders televisie op de bank met chips en limonade.
Je luisterde naar de radio en nam je favoriete muziek op met je cassetterecorder. Die luisterde je dan af via je walkman. Oma luisterde naar de plaatselijke piraat met z’n piratenmuziek. Piraat zijn was toen nog een kat en muisspel in plaats van een grote misdaad, waar tegenwoordig zelfs boobytraps geplaatst worden om de controleurs buiten te houden.
Koeien stonden in de wei en ze waren nog gewoon onderdeel van de natuur in plaats van slecht voor het milieu. Nu staan koeien, varkens of kippen in mega-stallen. Bij een brand of epidemie gaan er duizenden tegelijk dood, wat een tijd.
De post kwam iedere werkdag en op zaterdag en je wist ook dat je post goed werd bezorgd, want het waren beëdigde postbodes in plaats van bijbaantjes voor iedereen. Ook pakketjes gingen gewoon met de post. Nu bestellen we veel digitaal en allerlei busjes komen in de straat om het te brengen, als je tenminste thuis bent.
Bellen? Als je niet thuis was dan was je niet bereikbaar (lekker rustig). Als je dan toch moest bellen en thuis geen telefoon had, dan ging je naar een telefooncel waar je kwartjes en dubbeltjes in moest gooien. Klein geld wat toen meestal geen probleem, er was altijd een potje in huis met klein-geld. Nu, paniek als we een keer de telefoon niet bij ons hebben.
Ziektekosten, daar had je het ziekenfonds voor. Of je was particulier verzekerd. Ja, ook vroeger was er verschil! Van eigen risico en eigen bijdrages hadden we nog niet gehoord. Was er iets ernstigs dan ging je gewoon naar de eerste hulp. Dat was toen normaal.
Ben ik tegen vooruitgang? Absoluut niet, maar onze vooruitgang voelt langzaam maar zeker als onze ondergang. Betalen om te mogen sparen, betalen om te mogen doen, betalen omdat je niet alles vergoed krijgt van de zorgverzekering waar veel mensen niet eens het geld voor hebben om het te betalen.
Overal moet over gediscussieerd worden en zelfs gebakjes en toetjes moeten van naam veranderen omdat de naam niet meer mag. Er komen vanuit de gemeente, provincie of Den Haag steeds meer verboden om de hoek kijken waarvan je je afvraagt wat anderen ermee te maken hebben. Steeds meer beperkingen van het sociale leven en de tradities.
Niets is meer goed, bijna alles is slecht, of moet met iets van ‘vinden’. Acceptatie kennen we niet meer, we gaan tekeer op ‘social media’. Je auto, je gezondheid, het milieu, de boerderij. Alles moet anders. Soms zelfs is de natuur slecht voor het milieu. Want we moeten er wat van vinden!
Ik mis het Nederland van mijn jeugd en dat zal helaas niet meer terugkomen. Of word ik te oud ? Maar, je mag deze tekst gewoon gebruiken voor je eigen ‘social media’, gaan we toch een beetje met de tijd mee.
Dinsdag 7 maart jl. bestond de wandelgroep 9 jaar. Dit hebben we op vrijdag 10 maart gevierd in Het Kristal. Uiteraard hebben we eerst de kilometers van onze wandelochtend afgelegd. Het weer zat niet mee deze ochtend maar we de wandelaars die aanwezig waren laten zich niet kennen bij een beetje regen. Bij terugkomst was er zoals altijd koffie of thee beschikbaar. Gelukkig waren er nog een aantal deelnemers bij gekomen die niet hebben meegewandeld, maar toch aanwezig wilden zijn.
Het werd een gezellig samenzijn en werd er even stilgestaan bij ons jubileum en de nodige bedankjes uitgesproken en uitgereikt. In de loop van de ochtend werden en hapjes gebracht, verzorgd door MixCatering. Het zag er heel verzorgd uit en konden we daar allemaal lekker van genieten. Na afloop bleef er dan ook niets over. Ook was er gezorgd voor drankjes, uiteraard zonder alcohol op dit deel van de dag. Het was weer een gezellige ochtend.
Aan het eind van de ochtend was er voor alle aanwezigen nog een bosje narcissen beschikbaar om het voorjaar in huis te halen en maakten vele handen licht werk om alles weer op te ruimen. Hartelijk dank voor alle hulp en dat we samen hebben kunnen meemaken.
Een korte impressie van deze ochtend is geplaatst op het gedeelte van de website speciaal voor onze deelnemers.
We gaan nu echt verder naar de 10 jaar en zien er naar uit dat we dtt ook weer samen mogen beleven. Voor ons beginnen de feestelijkheden al met de Kerst en eindigen met ons 10-jarig jubileum op vrijdag 1 maart 2024. Zet maar vast in je agenda!
De website 52wekenduurzaam nodigt je uit om je eigen leven stap voor stap duurzamer te maken. Een jaar lang iedere week een kleine verrassende en duurzame stap. Om te zien of het bij je past. Word je er gelukkig van, dan hou je het vol. Zo niet, dan skip je het. Samen onderzoeken wat er wel kan. Uitdagend, leuk, leerzaam en gratis.
Je maakt je zorgen over de aarde, het smelten van de ijskappen, klimaatverandering, maar het voelt zo ontzettend groot en heftig. Wat kan jij nou doen in je eentje? Je wilt echt wel iets bijdragen. Je weet alleen niet waar je moet beginnen en zoekt een startpunt. Een wegwijzer, met duidelijke en leuke opdrachten. Je moet al genoeg in je leven, je wilt vooral duurzamer worden als het ook leuk is. Of lekker. Of gezond. Of als het je geld kan besparen. Je houdt van impact: je wilt graag zien dat je verschil maakt. En samen met een grote groep maak je pas echt meters. Je houdt ook wel van een uitdaging.
Wij denken dat we met elkaar op een gemakkelijke manier veel duurzamer kunnen worden. Door elkaar te inspireren en uit te dagen. Door leuke en verrassende dingen te onderzoeken die NU al voelen als winst. Om zo je eigen versie van een duurzame leefstijl te ontwikkelen. We streven naar 52.000 deelnemers. Hoe meer mensen meedoen, hoe beter. Dus geweldig als je nu al je gezin, je buren, vrienden en collega’s inspireert om ook mee te doen. Wij nodigen je uit om je eigen leven stapje voor stapje duurzamer te maken. We focussen op acties die ons leven leuker, mooier, gezelliger, goedkoper en gezonder maken. Want dan is het veel makkelijker vol te houden én bereiken we meer. Win-win dus.
’52 weken duurzaam’
Hoe werkt het?
We geven je iedere week een nieuwe uitdaging. 52 weken lang. Met steeds een ander thema. Zodat jij kan uitproberen wat bij jou past. Er zijn zes thema’s: Voeding, Energie, Circulair, Groen, Mobiliteit of Leefstijl.
Je krijgt een email met de teaser en de link. De uitdaging zelf staat op onze website.
In onze besloten Facebookgroep en op Instagram (#52wekenduurzaam) delen we bovendien onze ervaringen en impact. En inspiratie. Daar worden we blij van, we steken er wat van op en we kunnen elkaar een hart onder de riem steken.
Het is natuurlijk mooi als je elke week meedoet en de 52 weken volmaakt, maar het is niet erg om een weekje over te slaan. Zin om mee te doen en de lol van experimenteren staan voorop.
Is de uitdaging al gesneden koek voor je? En heb je ook de grotere stap al gedaan? Kijk dan zelf waar jouw uitdaging nog ligt in dit thema. En hoe kun je anderen in je omgeving inspireren en misschien wel helpen hier een stapje in te zetten.
Allemaal redenen om eens een kijkje op hun website te nemen. Misschien is het iets voor jou om deel te nemen of haal je er ideeën uit die je zelf kunt toepassen. Er is meer mogelijk dan je denkt om de wereld duurzamer te maken. Het begint klein en ook jij kunt daaraan bijdragen.
In een vorig artikel heb ik (red.) eerder geschreven dat de mens net een virus is. Als je echt gaat kijken naar wat een virus is, dan is dit natuurlijk klinkklare onzin, maar kijk je naar het grote plaatje dan valt er wel degelijk wat voor te zeggen. De mens gedraagd zich net als een virus. Ze zijn ergens, doen niets anders als vermenigvuldigen, vernielen en verbruiken alle natuur (de aarde) die om zich heen zit, en als ze daar klaar zijn verplaatsen ze zich of breiden ze zich uit naar een nieuw stukje land.
Het zou kunnen zijn dat de natuur op aarde zich verzet tegen de mensen omdat die de hele natuur en de aarde uitput en kapot maakt. Al die virussen zijn dan een afweersysteem van de natuur om een populatie op peil te houden. Gewoon om te zorgen dat er niet te veel mensen komen die haar kunnen vernietigen. Helemaal uitroeien dat kan de natuur volgens mij niet, want daarvoor moet ze zichzelf bijna helemaal vernietigen.
Maar is dat in een ver verleden al niet eens eerder gebeurd? Denk aan dinosaurussen. Eindigt ook op ‘russen’. Maar dat is toeval… Nu zijn er mensen en natuur, als het zo door gaat is er dadelijk alleen nog saai, liefst grijs, beton. Overal boren we gaten en halen van alles uit de grond, hakken we bomen om, leggen we asfalt of andere bestrating neer, bouwen we huizen en fabrieken, enzovoort. De overblijvende troep geven we terug aan de aarde. Nog even en je kleinkinderen kunnen alleen nog een boom in een fotoboek zien…
Datzelfde zien we gebeuren bij bacteriën, steeds meer bacteriën zijn bestand tegen de huidige vorm van antibiotica. Virussen en bacteriën kunnen zich evolueren en zelfs muteren, maar dat hebben wij, mensen en dieren op deze aarde, toch ook gedaan?
Bacteriën en virussen zijn allebei erg klein. De mens kan van beide behoorlijk ziek worden. Voor beide geldt dat hoe sterker je immuunsysteem is, hoe kleiner de kans dat je een ziekte oploopt. Daarmee houden de overeenkomsten zo’n beetje op.
We komen niet, als de meeste dieren, in een natuurlijk evenwicht met onze omgeving. Als we een gebied hebben verknalt of verloren laten gaan, dan gaan we gewoon naar een ander gebied. Eerlijk is eerlijk de moderne mens verbruikt per dag veel water en energie en stoot veel schadelijke stoffen uit. De wereld moet leven in een goede balans, maar de mensheid heeft dit in de laatste paar honderd jaar flink verpest (denk aan industrialisatie). Er zijn natuurlijk binnen de mensheid grote verschillen, de ene zet zich in de natuur te beschermen, de ander vernietigt het, maar over het algemeen zijn we natuurlijk niet goed bezig.
De mens zal zorgen voor de totale vernietiging van de aarde, en dus haar eigen leefgebied. Dit zal uiteindelijk ook zorgen voor de vernietiging van de mens zelf. Een virus, bacterie of parasiet zal nooit z’n totale leefomgeving verknallen, met als gevolg dat het er zelf slachtoffer van wordt. De mens is dus een stuk dommer dan een virus.
We zijn momenteel met meer dan zeven miljard. We zijn daarmee dan ook zeker geen bedreigde soort te noemen. Maar veilig zijn we allerminst: de mensheid kampt met diverse grote problemen. De grote vraag is dan ook: kunnen we ze het hoofd bieden? En zo nee, welk probleem wordt dan onze ondergang? Wanneer gaan we echt beseffen dat we een onderdeel van de natuur zijn en dat niet alles meer kan?
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.
