We moeten nú minder afhankelijk worden van gas uit Rusland. Overheden, bedrijven en huishoudens kunnen meehelpen door minder energie te gebruiken. Veel Nederlanders zijn al goed bezig en besparen energie. Om ons op de komende winter voor te bereiden, zijn extra stappen nodig. In deze campagne geven we aan wat huishoudens kunnen doen.
Van het gas dat een huishouden verbruikt, gaat ongeveer driekwart naar het verwarmen van het huis en iets meer dan 20 procent naar warm water voor douche en keuken. Met het veranderen van gedrag is veel winst te behalen. Een huishouden dat in een rijtjeshuis woont en nog nergens op let, kan gemiddeld 1340 euro besparen. De meeste huishoudens passen wel enkele tips toe, maar niet allemaal en niet altijd. Per tip is de besparing en uitleg gegeven. Huishoudens krijgen zo een indruk van wat ze nog kunnen besparen.
Onze energierekening stijgt, we moeten nu minder afhankelijk worden van gas uit Rusland en we willen klimaatverandering tegengaan. Daarom gaan we nú meer en sneller energie besparen. Kijk wat jij thuis kunt doen. Nu meteen en om je voor te bereiden op de komende winter met goede isolatie. Zet ook de knop om. Zo gebruiken we in een handomdraai veel minder energie.
De prijs van energie is hoog. Met een paar simpele tips kun je ook deze zomer flink besparen. Ook thuis kan je de knop omzetten. Kom dus nu in actie! Hoeveel ga jij besparen?
De meesten van ons kennen de gezondheidsvoordelen van wandelen op ons lichaam. Wandelen verhoogt bijvoorbeeld onze hartslag en overspoelt ons lichaam met feel-good hormonen. Maar tot voor kort hadden wetenschappers geen rekening gehouden met het effect ervan op de bloedstroom naar de hersenen, of hoe die stroom onze gemoedstoestand zou kunnen beïnvloeden. Tegelijkertijd ervaren veel mensen die gaan wandelen dat het een grote boost geeft in hun humeur. Dus hun vraag was: ‘Is het waar dat wandelen je gelukkig maakt?’. Na veel onderzoek geloven wetenschappers nu dat deze boosts van bloed – en dus zuurstof – naar de hersenen kunnen helpen ons hoofd leeg te maken en kunnen leiden tot een algemeen gevoel van welzijn.
Zelfs 20 minuten wandelen is genoeg om je humeur een boost te geven. De combinatie van een boost van feel-good hormonen en verbinding met de natuur die zo essentieel is voor ons mensen is gewoon de perfecte om je gelukkig te laten voelen! Aarzel dus niet, want zelfs een wandeling van 20 minuten op een plek waar je je in contact voelt met de natuur is genoeg om stress te verminderen en je vreugde te brengen! Houd in gedachten wat 20 minuten al kan betekenen voor je gezondheid en geluk, stel je voor wat er gebeurt als je op wandelvakantie gaat. Er zijn geen wetenschappelijke studies die we kennen, maar het lijkt me vrij duidelijk dat urenlang elke dag wandelen in een prachtige omgeving heel goed voor je moet zijn. Hieronder een aantal tips om gemotiveerd te blijven wandelen.
tip 1: wees actief
Een actieve wandeling werkt het beste, maar niet noodzakelijk. Let goed op je houding en zorg ervoor dat je minstens een half uurtje onderweg bent. Je hoeft geen marathon af te leggen. Wandel voor je welzijn en plezier. Begin rustig en bouw het op naar een vlotter tempo. Wandel drie tot vier keer per week minimaal een halfuur. Alles telt mee.
tip 2: Hier en nu
Focussen op het hier en nu is belangrijk. Het neemt de zorgen voor morgen even weg. Leg de focus op je lichaam tijdens je wandeling. Let op je houding: loop relaxt, ontspan je gezicht en wandel in een ontspannen houding. Voel de wind, de zon of zelfs de regen op je gezicht. Luister naar de geluiden die onder je wandelschoenen vandaag komen en voel hoe je kleren langs je lichaam strijken. Voel de wind op je lichaam.
tip 3: kijk om je Heen
Lopen is een perfecte manier om te relaxen. Als je aan je wandeling begint met stress, zit er waarschijnlijk te veel in je hoofd en heb je geen oog voor je omgeving. Probeer tijdens je wandeling om je heen te kijken en neem de omgeving in je op. Zo wordt je hoofd vanzelf rustiger en zul je zien dat de natuur veel moois te bieden heeft. Probeer de geuren onderweg te herkennen.
tip 4: aDemHaling
Ademhaling is belangrijk. Een bewuste en diepe ademhaling vermindert stress en geeft je een ontspannen gevoel. Probeer om diep en rustig in te ademen via je neus en uit te ademen via je mond. Let op je ademhaling gedurende het wandelen. Adem diep in door je neus en adem vanuit je buik. Onderschat een goede ademhaling niet tijdens het wandelen. Neem eens een kijkje op de website van AdemLab.
tip 5: relax!
De ultieme tip: ontspan! Wandelen is geen wedstrijd. Je doet het voor je eigen lichaam en welzijn. Maak het leuk! Varieer in de routes die je wandelt, doe eens mee aan een wandeltocht of ga er samen op uit. Stel voor jezelf motiverende doelen om je tempo en motivatie vast te houden. Zoek gelijkgestemde wandelmaatjes.
tip 6: ga wandelen in een groep
Om ook sociaal actief te blijven is wandelen in een groep heel motiverend. Je leert andere mensen kennen. Altijd iets om over te praten. Als je samen wandelt, vliegt de rijd voorbij. Probeer wel altijd in je eigen tempo te wandelen. Als je samen aan het praten bent, gaat je hartslag omhoog en het ritme van je ademhaling. Let tussendoor op je ademhaling door even niet te praten.
Gezondheid als extraatje
Gezondheid is volgens de definitie van de World Health Organisation: ‘Een toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte of andere lichamelijke gebreken’. Deze definitie is tamelijk passief, alsof de persoon in kwestie nauwelijks invloed op zijn of haar gezondheid heeft. Een betere omschrijving is de definitie van Huber: ‘Het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’.
Volgens de Beweegrichtlijnen moeten volwassenen per week minimaal twee en een half uur matig intensief bewegen om gezond te blijven. Je beweegt matig intensief als je wandelt, fietst, rustig zwemt. Ook de wat zwaardere huishoudelijke klussen, zoals ramen wassen of werken in de tuin vallen hieronder. Wie te weinig beweegt, loopt een grotere kans om chronische ziekten te krijgen. Ouderen hebben hierdoor ook een grotere kans op botbreuken.
Wandelen heeft nog een waslijst aan andere fysieke voordelen, zoals een lager risico op hart- en vaatziekten, diabetes en osteoporose, een betere bloedcirculatie, immuniteit en cholesterol, minder stress én een betere nachtrust. Allemaal bewezen in verschillende onderzoeken.
Zonder dat je het merkt, krijg je meer zout binnen dan goed is voor je nieren. Doordat alledaagse producten meer zout bevatten dan je denkt. Vaak heb je dan ook niet door of je in de supermarkt een goede of zoute keuze maakt. Ongeveer 85% van de Nederlanders krijgt te veel zout binnen, vaak zonder het zich te realiseren. Alledaagse producten uit de supermarkt bevatten veel meer zout dan je vaak denkt. Teveel zout kan de nieren beschadigen. Vleeswaren, kant-en-klare vleesvervangers, kaas, sauzen, smaakmakers en bewerkt vlees dragen in grote mate bij aan de te hoge gemiddelde zoutinname. Gelukkig zijn er genoeg gezonde én eenvoudige alternatieven!
Wil je je bewust worden van je eigen zoutinname en leren hoe je met minder zout toch lekker kunt eten? Bezoek dan eens de website van de Nierstichting. Veel mensen willen wel minderen met zout. Uit recent onderzoek blijkt dat het om ruim 1 op de 3 mensen gaat, met als belangrijkste reden de gezondheid. Bijna de helft van de mensen twijfelt nog of ze zout willen minderen. Bijvoorbeeld omdat ze niet zo goed weten hoe ze lekker kunnen koken met minder zout.
Gewoon je leven kunnen leven, in liefde met de mensen om je heen. Maar als je nieren niet meer werken, stort je leven in. Je leeft in onzekerheid over de toekomst. Het is steeds moeilijker om iets voor anderen te betekenen. Je raakt de rollen kwijt, die zo belangrijk voor je zijn. Je nieren zijn van levensbelang.
Een druk festival bezoeken, een kinderfeestje met drukke kinderen die allemaal iets anders willen, boodschappen doen in een overvolle supermarkt. Het zijn typische voorbeelden van situaties waarbij je veel prikkels tegelijk te verwerken krijgt en die kunnen zorgen voor overprikkeling. Overprikkeling komt niet alleen voor bij hoogsensitieve mensen (HSP) of mensen met Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH), ADHD of een Autisme Spectrum Stoornis (ASS). Ook als je gevoelig bent voor prikkels, kunnen sommige situaties ervoor zorgen dat je het gevoel hebt dat je hoofd ontploft van alle indrukken.
Wat is overprikkeling?
Een prikkel is een stukje informatie dat binnenkomt via onze zintuigen. Zo kunnen we prikkels bijvoorbeeld zien, horen, voelen, ruiken, en proeven. Overprikkeling betekent dat die stukjes informatie niet goed door de hersenen worden verwerkt. Mensen met een hersenaandoening verwerken prikkels dus op een andere manier. Zo kunnen ze eerder en vaker overprikkeld raken dan andere mensen. De berg aan onverwerkte prikkels wordt dan niet helemaal goed verwerkt.
Normaal gesproken zorgen de hersenen er op verschillende manieren voor dat alle prikkels goed verwerkt worden. Als dit mis gaat kun je veel meer prikkels ervaren dan normaal of kost het meer moeite om prikkels te verwerken. Gevolg is dat veel prikkels om je aandacht vragen. Het geeft een druk en vermoeiend gevoel, maar kan ook leiden tot een zeer ernstige handicap.
Gezond kiezen is niet altijd makkelijk – of soms niet eens mogelijk. Staatssecretaris Karremans (Jeugd, Preventie en Sport) kiest met zijn nieuwe preventiestrategie voor een andere benadering: meer gezonde keuzevrijheid, en meer slimme ondersteuning om die keuze ook echt te kunnen maken. Met extra aandacht voor de jeugd. De ministerraad heeft ingestemd met deze nieuwe, samenhangende aanpak van het preventiebeleid.
De nieuwe preventiestrategie richt zich op 7 omgevingen waarin kinderen en jongeren opgroeien en zich ontwikkelen: thuis, op school, op het werk, in de supermarkt, online, in de zorg en tijdens een dagje uit. In al die omgevingen moet gezond leven makkelijker worden. De ambitie blijft: een gezonde generatie in 2040. Maar de manier waarop verandert. Uitgangspunt daarbij is: niet door dingen op te leggen, maar juist door gezonde keuzes aantrekkelijker, eenvoudiger en logischer te maken.
Zorgen over ongezonde trends
Hoewel steeds meer mensen gezondere keuzes maken – er wordt minder gerookt en er is minder problematisch alcoholgebruik onder volwassenen – zijn er ook zorgwekkende ontwikkelingen. We hebben te maken met dalende vaccinatiegraden, vapen en de gevolgen daarvan neemt zorgwekkende vormen aan, en in plaats van sporten en bewegen besteden kinderen veel tijd achter schermen en op sociale media. Dat heeft serieuze gevolgen voor de gezondheid op lange termijn en ook voor de betaalbaarheid van de zorg in de toekomst. De nieuwe strategie zet in op preventie waar het de meeste impact heeft: bij de jeugd, en daar waar de leefomgeving veel invloed heeft.
Maak gezondere keuzes en leef actiever
Op de website van Gezondheidsnet staat een artikel met 12 simpele trucs om lang en gezond te leven. Wat kun je in en rond je huis veranderen om gezond oud te worden? Met deze tips leef je actiever, maak je gezondere keuzes en verklein je het risico op onder andere hartziekten, kanker en dementie. Lees verder…..
Gezond eten, en vooral plantaardig eten, heeft een directe link met reuma. Wat heeft de zelfgemaakte tomatensaus, broccoli en een pan vol groentes te maken met reuma? Misschien meer dan je denkt. Steeds meer onderzoek laat zien dat leefstijl invloed heeft op reuma.
Leefstijl beïnvloedt ontstekingen
Reuma gaat vaak gepaard met langdurige ontstekingen in het lichaam. Uit onderzoek blijkt dat leefstijl – dus wat je eet, hoeveel je beweegt, hoe goed je slaapt en hoe je met stress omgaat – veel invloed kan hebben op die ontstekingen. Kleine veranderingen kunnen al verschil maken. Belangrijk is om niet te streven naar perfectie, maar naar consistentie: iets kleins veranderen en dat volhouden, levert op de lange termijn meer op dan ineens alles tegelijk willen aanpassen.
Voeding: meer planten, minder bewerkt
Een plantaardig voedingspatroon helpt het lichaam om beter in balans te komen. Groente, fruit, en vezels zorgen voor gezonde darmen. En gezonde darmen zijn belangrijk bij het verminderen van ontstekingen. Hoe meer je van deze plantaardige producten eet, hoe groter de kans dat je lichaam goed blijft functioneren. Het is ook beter voor het klimaat. In internationale voedingsrichtlijnen zie je daarom ook steeds vaker het advies om meer plantaardig te eten.
Let op: plantaardig eten betekent niet automatisch gezond eten. Er zijn ook plantaardige producten die sterk bewerkt zijn en minder goede voedingstoffen bevatten. Het draait om balans en het maken van bewuste keuzes.
Beweging helpt bij reuma
Bewegen is belangrijk, zeker bij reuma. Mensen die regelmatig bewegen hebben een lager risico op chronische aandoeningen. Beweging helpt ook om spiermassa te behouden, wat belangrijk is bij mensen die minder actief zijn door pijn of vermoeidheid. Zelfs een rustige wandeling of lichte oefeningen kunnen al helpen.
Minder stress, betere slaap
Stress en slecht slapen kunnen reumaklachten verergeren. In het webinar werd benadrukt hoe belangrijk slaaproutine is. Denk aan op tijd naar bed, geen schermen meer in de avond, en genoeg ontspanning overdag. Meer zingeving in het dagelijks leven helpt ook bij het omgaan met stress.
Roken en alcohol
Roken verergert reumatische klachten. Het verhoogt ontstekingen en vertraagt het herstel. Ook alcohol is niet onschuldig. Minder en bewuster drinken is beter. Af en toe een glaasje is bijvoorbeeld beter dan één keer per week meerdere glazen achter elkaar. Maar het blijft natuurlijk het best om niet te drinken.
De didactische en pedagogische verwachtingen van het onderwijs in Nederland zijn de afgelopen eeuwen flink veranderd. Van aap, noot, mies naar computers in de klas en van krijt en lei naar tablet. Het onderwijs in Nederland heeft in de loop der eeuwen flinke veranderingen ondergaan. Is onderwijs in het verleden voor kinderen van adel en gegoede burgerij, tegenwoordig kennen we de onderwijsplicht voor ieder kind. Nostalgie van vervlogen tijden en dat komt niet meer terug.
Op onderstaande websites zijn leuke dingen te zien en lezen over het onderwijs uit “onze tijd”. We zijn er vroeger allemaal mee opgegroeid, groot geworden en hier en daar een blik van herkenning zal het zeker oproepen.
Het Nationaal Onderwijsmuseum heeft, met meer dan 325.000 voorwerpen, de grootste onderwijscollectie ter wereld. Uniek, net als artikel 23 uit onze grondwet over de vrijheid van onderwijs dat ten grondslag ligt aan de diversiteit in het Nederlandse onderwijs. En die verscheidenheid aan objecten is terug te zien in onze collectie.
In een levendige en veelzijdige tentoonstelling laat het museum de vele aspecten van het onderwijs en de invloed ervan op jeugdcultuur zien. Bezoek het museum en beleef aan de hand van persoonlijke verhalen en actuele gebeurtenissen de ontwikkeling van onderwijs (geschiedenis) in het heden, verleden en toekomst.
Het Nederlandse onderwijssysteem
Het Nederlandse onderwijssysteem bestaat uit meerdere sectoren en niveaus, te beginnen met regulier basisonderwijs, speciaal basisonderwijs en speciaal onderwijs. Na het basisonderwijs zijn er zeven vormen van voortgezet onderwijs, gevolgd door drie vormen van vervolgonderwijs.
Meer Nostalie?
Lees dan ook eens het bericht Nostalgie op onze website. Of neem eens een kijkje op de website van Opanoma. Zoveel herkenning van vroegere jaren, genoeg voor een regenachtige middag! Je vindt dan ook onverwachte herinneringen in je eigen geheugen, mooi toch?
De geur van kolen, koude winters en de smaak van duimdrop
Wie vandaag de dag door een hypermoderne supermarkt loopt, kan het zich nauwelijks voorstellen: een tijd waarin je voor een onsje (mag het iets meer zijn) naar de kruidenier of drogist ging en de winter niet alleen een seizoen was, maar een fysieke vijand die je met gloeiende kolen en wollen dekens te lijf ging. De jaren tussen 1950 en 1970 vormen het collectieve geheugen van een Nederland dat nog overzichtelijk was, maar tegelijkertijd hardhandig wakker werd geschud.
Soms is nostalgie niets meer dan een geur of een liedje op de radio. Een paar akkoorden, en ineens sta je weer in de jaren zestig. Niet letterlijk natuurlijk, maar in dat zachte, geromantiseerde landschap van herinneringen waar alles net iets langzamer ging en de toekomst nog onbevangen leek.
De soberheid van de wederopbouw
Begin jaren 50 rook Nederland naar boenwas, Sunlight-zeep en de zware walm van kolenkachels. Het was een land in de steigers, waar de oorlog nog in de botten zat. Men leefde volgens de tucht van de zuinigheid. Moeder stopte de gaten in de sokken en de wasmachine was een luxe die alleen voor de ‘hoge heren’ was weggelegd.
De zaterdagavond was een heilig ritueel: de zinken teil werd voor de kachel gezet. De kinderen gingen één voor één in hetzelfde water, de jongste eerst, terwijl de radio zachtjes speelde. Het was een tijd van verzuiling; je las de krant van je eigen geloof en kocht je brood bij de bakker die dezelfde kerk bezocht. Het leven was klein, maar de sociale controle was groot.
De glazen pot op de toonbank
Nostalgie smaakt nergens zo zoet als bij de snoepwinkel van toen. Geen glimmende plastic zakken, maar grote, zware glazen potten die de toonbank sierden. Voor een stuiver of duppie kreeg je een handjevol geluk. Er was de duimdrop, een kleverige sliert waar je uren op kon zuigen tot je duim zwart zag. Of de wijn- of toverballen, die zo groot waren dat praten onmogelijk werd. En wie herinnert zich nog de salmiakbrokken die je gehemelte bijna wegbrandden, of de zachte borsthoning die bij de drogist in brokken van een groot blok werd gehakt? Het was snoepgoed met karakter, vaak hard en ongepolijst, net als de tijd zelf.
De winters die nog écht winters wit waren
De winters van nu, anno 2025/2026, zijn een schim van de ijstijden uit die periode. In de jaren 50 en 60 was de winter een serieuze aangelegenheid. De legendarische winter van 1963 staat in het geheugen gegrift als de Apocalyps van het ijs. De Noordzee was een ijsvlakte en de Elfstedentocht van dat jaar was geen sportevenement, maar een barre overlevingstocht. Met de auto over het ijs van het IJsselmeer, weet je nog?
Binnen bevroren de bloemen op de ruiten. De kachel werd roodgloeiend gestookt, maar drie meter verderop was het nog steeds stervenskoud. Men sliep onder loodzware dekens met een warme kruik (of een warme baksteen gewikkeld in een krant) bij de voeten. Het was afzien, maar het schiep een band; de wereld was wit, stil en voor even heel erg dichtbij. Maar ook de winters van 1979 en 1985 staan nog in ons geheugen. Veel sneeuw, langdurige vorstperioden, overlast tot gevolg.
Ruim 20 jaar geleden was de grote afsluiting van wegen door sneeuw en winterse omstandigheden waarbij Apeldoorn bijna onbereikbaar raakte. Dat gebeurde tijdens een beruchte sneeuwstorm op vrijdag 25 november 2005. Door de storm viel er veel sneeuw en ontstonden enorme files: het verkeer op de A50, maar ook op andere snelwegen zoals de A1, A12 en A28, stond volledig vast. Treinen en bussen reden niet meer en hulpdiensten moesten mensen in stilstaande auto’s helpen met dekens en brandstof. Apeldoorn was daardoor in de loop van de middag feitelijk niet meer bereikbaar voor verkeer. Zelf heb ik er die middag 3 uur over gedaan met de auto van Velp naar Ugchelen!
De overgang naar de luxe
Vanaf het midden van de jaren 60 begon het ‘oude’ Nederland te scheuren. De welvaart stroomde binnen via de gasbel in Slochteren. Na jaren van zuinigheid en herstel begon het land te ademen. Er kwam geld, er kwam ruimte, en vooral: er kwam nieuwsgierigheid.
De televisie verhuisde van luxeobject naar vast meubelstuk, aanvankelijk een houten kastje waar de hele buurt voor uitliep, werd het nieuwe altaar in de woonkamer. De zwart-wit beelden van Swiebertje en Pipo de Clown maakten plaats voor de eerste kleurenbeelden en de rebelse klanken van de Beatles. Het liet zien dat de wereld groter was dan de straat of het dorp. Dat alleen al veranderde alles.
De ringbaardjes en de vetkuiven deden hun intrede. De brommer (Zündapp, Kreidler, Puch) werd het symbool van vrijheid voor de jeugd, die niet langer precies wilde doen wat de pastoor of de dominee zei. De spruitjeslucht klaarde langzaam op en maakte plaats voor de eerste geuren van bami en macaroni – de grote wereld kwam eindelijk naar het lage land.
Wie jong was in die tijd, herinnert zich niet zozeer de grote politieke discussies, maar de kleine verschuivingen. Langere haren. Kortere rokken. Muziek die harder klonk dan ouders prettig vonden. Het gevoel dat je niet meer automatisch hoefde te worden wie er van je verwacht werd dat je zou zijn. Dat was misschien wel de grootste revolutie.
Geen gouden tijd, maar een overgangstijd
Ja, de welvaart groeide en ja, jongeren kregen een stem. Maar laten we niet vergeten dat die vrijheid ongelijk verdeeld was. Wie niet jong, mannelijk en wit was, moest vaak nog lang wachten op echte emancipatie. Nostalgie poetst die rafelranden moeiteloos weg.
Wat we eigenlijk missen, is niet de tijd zelf, maar het gevoel van richting. In de jaren zestig en zeventig leek vooruitgang logisch, bijna onvermijdelijk. De toekomst was iets waar je naartoe liep, niet iets waarvoor je je moest indekken. Vandaag voelt dat anders. We leven in een tijd van crises, nuance, polarisatie en wantrouwen. Terugkijken is dan aantrekkelijker dan vooruitkijken.
De verheerlijking werkt ook verlammend. Door het verleden steeds als moreel hoogtepunt te presenteren, doen we alsof echte verandering alleen toen mogelijk was. Alsof idealisme een afgesloten hoofdstuk is. Dat is gemakzuchtig. Het ontslaat ons van de plicht om nu zelf risico’s te nemen.
De Provo’s (rebelse stad Amsterdam) worden vaak genoemd als bewijs dat het anders kan. Maar zij wachtten niet tot hun tijd ‘historisch’ werd. Ze handelden, ze provoceerden, ze accepteerden chaos en mislukking. Dat aspect verdwijnt meestal in onze veilige nostalgie.
De keerzijde
Aan het eind van de jaren zestig trokken hippies van heinde en verre naar het monument op de Dam om er in de zomer in de open lucht te bivakkeren; soms verbleven er enkele honderden. Het verschijnsel had voor- en tegenstanders. Het Amsterdamse gemeentebestuur liet het aanvankelijk oogluikend toe, maar het leverde problemen op met betrekking tot de openbare orde en hygiëne. De gemeente Amsterdam wilde in 1969 al een eind maken aan het slapen op de Dam. In 1970 kwam de gemeente, met aan het hoofd burgemeester Samkalden, met een verbod. Het verbod ging in op 24 augustus 1970 en leidde tot heftige rellen, waarbij 50 gewonden vielen en plunderingen voorkwamen. De volgende dag was het nog niet rustig op de Dam en besloten 80 man uit Doorn en Den Helder het recht in eigen hand te nemen. Zij sloegen de hippies met knuppels en koppelriemen van de Dam. Dit resulteerde in het schoonvegen van de Dam.
En in Apeldoorn, het centrum van de Veluwe?
Was het in Apeldoorn in de jaren 50 en 60 een saaie boel? Zeker niet! Wie heeft er niet gedanst in de Eurobeurs of staan swingen op jazz- en dixielandmuziek in de ATS aan de Loolaan? Of misschien ging je liever naar La Bordelaise, Soos ’59, of juist de Groene Fles? En kun je ‘Send me the pillow’ nog meezingen van Lydia and the Melodystrings? Of hield je meer van André Roothaer of rock ‘n roll? Een tijd met verschillende muziekstromingen en diverse plekken om uit te gaan. Nederland was vijftig jaar geleden in de ban van Rock & Roll; de burgers sidderden terwijl de jeugd danste en joelde. En dat alles naar aanleiding van de film ‘Rock around the Clock’ van Bill Haley en zijn Comets. Wat herinner jij je nog van toen, als inwoner van Apeldoorn?
In Apeldoorn werd de film verboden en relletjes bleven niet uit. Iemand opende de ramen van de woning boven de groentewinkel en draaide op zijn pick-up het gewraakte nummer ‘Rock around the Clock’. Terwijl de muziek over de markt schalde, begonnen mensen te dansen. Daarna liep de zaak verder uit de hand: jongeren sprongen voor een stadsbus die zich door de menigte probeerde te wurmen, anderen gooiden met bloemkolen en er werd gescandeerd: ‘Rock and roll’! De politie greep in, hield twee jongens aan. Relletjes in Apeldoorn waren het gevolg. Ook de volgende avond was het weer druk in de binnenstad. Belust op sensatie trokken niet alieen steeds aangroeiende groepen jongelui naar Apeldoorn, maar ook vaders en moeders, peuters van vier tot tien jaar tussen zich in, kwamen kijken alsof het Sinterklaas of Koninginnefeest was. Af en toe hieven de jongelui, wetend dat er iets van hen verwacht werd, een ‘wij willen rock en roll-geschreeuw’ aan, maar tot ernstige baldadigheden kwam het niet. Er was een versterkte politiemacht op de been, die zo nu en dan hardhandig moest optreden, doch tegen middernacht was alles weer rustig. Voor een aantal jongelingen zal deze rel een staartje hebben. Door de politie werden zes personen aangehouden en ingesloten. Het bleef nog een paar dagen onrustig, maar Apeldoorn kon weer verder leven en slapen. Al dat grote stedengedoe was niks voor Apeldoorn.
Niet vergelijken, maar leven met de werkelijkheid
Misschien moeten we stoppen met verlangen naar de jaren zestig en beginnen met ons af te vragen waarom we vandaag zo weinig durven te dromen. Nostalgie is comfortabel, maar verandering is dat nooit geweest. Ook toen niet. Het verschil is alleen dat we dat vergeten zijn.
Misschien dat we daarom nu, in een digitale en jachtige wereld, zo graag terugdenken aan die ene zuurstok uit de glazen pot. Een echt koude winter met langdurig koud weer maar wel met veel zon en overal te kunnen schaatsen of sleetje rijden. Het was niet per se beter, maar het was wel heel erg ‘echt’. En wat is er mis mee om eens achterom te kijken, daar is nostalgie voor, toch?
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.
