Iedereen kan zichzelf trainen om positiever te kijken
Optimisme is gezond. Maar wat als je van nature niet zo positief bent ingesteld? Alles wat je leest, hoort en ziet, komt als eerste binnen in de hersenstam. Vanuit de hersenstam lopen routes naar bepaalde hersengebieden die zorgen voor emoties en gedrag. De route naar negatieve emoties, zoals angst, is korter. De reden? In beangstigende situaties moet je snel kunnen handelen. Om die reden zijn we ook gevoeliger voor negatieve prikkels. Negatief nieuws komt sneller binnen en blijft beter hangen.
Je kunt als mens niet alle ellende uit de wereld helpen, op grote dingen heb je maar weinig grip. Houd het liever klein. Door bijvoorbeeld te focussen op de dag van vandaag. Zo kun je naar buiten kijken en concluderen: het is somber weer en de zon schijnt niet. Of je kunt denken: hé, het regent niet. Er zijn verschillende studies waaruit blijkt dat iedereen zichzelf kan trainen om positiever te kijken. Zo helpt het om dagelijks vijf dingen op te schrijven die fijn waren. Als je dat een tijdje doet, zul je merken dat je stemming positiever wordt.
Optimisten hebben over het algemeen minder stress, omdat ze door een vrolijker bril naar het leven kijken. Dat is goed voor het immuunsysteem. Chronische stress zie je terug in hart- en vaatziektes en ook hersenfuncties leiden onder stress. Daarnaast kunnen mensen beter pijn verdragen en taken uitvoeren naarmate ze optimistischer zijn. Tot slot blijkt uit onderzoek van cardioloog Leonard Hofstra, dat positieve mensen langer leven. Optimisme kun je leren!
Zelf kan ik nog weleens tobben, maar ik ben tegelijk een positief ingesteld mens. Wat mij helpt is dat ik altijd doelen heb. Er liggen altijd nieuwe plannen in het verschiet. Dat zou ik andere senioren ook willen aanraden. Van hele dagen niets doen, knapt niemand op. Kijk of je een perspectief kunt vinden, iets wat je nog wil bereiken.
Een belangrijk onderdeel van hoop is doelen stellen. Wist je dat hoop zelfs een sterk beschermend effect heeft tegen hart- en vaatziekten? Het gaat dus niet enkel om je brein, maar om je hele lijf. Denk dus niet steeds aan wat niet meer kan, maar zoek naar wat nog wél lukt!
Erik Scherder, hoogleraar Neuropsychologie en presentator
Bronnen: ANBO-PCOB magazine, maart 2025; Mikrogids, 26+27; eo.nl