Wijsheid komt met de jaren…

Wijsheid komt met de jaren en ouderdom met gebreken. Het is de kunst om elke dag te voorzien van een positieve noot. Deze, mij onbekende, dichter had de gave om een dergelijke levensvisie te combineren met prettige nuchterheid. In dit gedicht zijn de kleine dingen die het leven mooi maken en zaken waar we dankbaar voor zijn als we ouder worden in dialoog met lijf en leden.

Met mij is er totaal niets aan de hand.
Ik ben nog fit van lijf en van verstand.
Wel wat artrose in mijn heup en in mijn knie.
Als ik me buk, is het net of ik sterretjes zie.
Mijn pols is iets te snel, mijn bloeddruk wat te hoog,
maar ik ben nog fantastisch goed… zo op het oog.

Met de steunzolen die ik heb gekregen,
loop ik weer langs ’s Heerens wegen,
kom ik weer in winkels en ook op het plein.
Wat heerlijk zo gezond te mogen zijn.
Wel gebruik ik een tabletje om in slaap te komen
en over vroeger wat te kunnen dromen.
Mijn geheugen is ook niet meer wat het was
en ben ik weer vergeten wat ik gisteren nog las.
Ook heb ik steeds meer last van mijn ogen
en mijn rug raakt langzamerhand wat meer gebogen.
Mijn adem is wat korter, mijn keel is vaak erg droog,
maar ik ben nog fantastisch goed… zo op het oog.

Het leven is zo mooi, het gaat zo snel voorbij.
Als ik kijk naar foto’s, over vroeger van mij,
dan denk ik terug aan mijn jeugdige jaren.
Wilde ik mooie schoentjes, moest ik daar heel lang voor sparen.
Ik ging fietsen en wandelen, overal heen.
Ik kende geen moeheid, zo ’t scheen.
Nu ik ouder word, draag ik vaak blauw, grijs en zwart
en loop ik heel langzaam, vanwege het hart.
Doe het maar op uw gemak, zei de cardioloog,
u bent nog fantastisch goed… zo op het oog.

De ouderdom is goed, ja begrijp me wel,
maar als ik niet slapen kan en ik schaapjes tel,
dan twijfel ik of het wel waar is
en of schaapjes tellen niet wat raar is.
Mijn tanden liggen in een glas met water,
mijn bril ligt op de tafel even later.
Mijn steunkousen naast het bed op de stoel.
U weet dus wat ik met die twijfel bedoel.
Trek niets in twijfel, zei mijn pedagoog.
U bent nog fantastisch goed… zo op het oog.

’s Morgens, als ik ben opgestaan
en eerst de afwas heb gedaan,
lees ik het nieuws in de krant.
Het werk in huis doe ik naderhand.
Ik doe de ramen, ik stof wat af,
ik kom tijd te kort, staat u niet paf?
Wel gaat alles wat traag,
heb na het eten wat last van de maag.
Maar ik wil niet zeuren, want het mag,
het is heel normaal bij de oude dag.
Aanvaard het rustig, zei de psycholoog.
U bent nog fantastisch goed… zo op het oog!

Naarmate je ouder wordt, verandert er veel in het leven. Het uiterlijk verandert doordat we krimpen, rimpels en grijze haren krijgen. Ook de behoefte aan alles verandert, zoals de voeding, beweging en bezigheden in de vrije tijd. Het lichaam verandert doordat we vergeetachtig kunnen worden, minder goed kunnen horen en zien, en de behoefte aan slaap kan veranderen. Probeer niet om jong te blijven. Open je geest en blijf geïnteresseerd in de wereld om je heen. Er zijn zoveel dingen die je in je leven niet zal kunnen leren, maar blijf er wel nieuwsgierig naar. Sommige mensen willen nog zo lang mogelijk alles blijven doen, maar er zijn ook mensen die dit helaas niet kunnen en al op jonge leeftijd achter de geraniums verdwijnen. 

Sommige ouderen willen graag in contact met de buitenwereld blijven staan en doen er van alles aan om niet thuis achter de geraniums te verdwijnen. Zij zoeken een leuke hobby of activiteit om contact te houden met andere mensen. Daarom lekker blijven wandelen op de vrijdagmorgen en daarna even bijkletsen bij de koffie of thee. Gewoon genieten van de dingen in het leven en daar is de wandelgroep er een van. Blijf vooral in beweging!
Het moment waarop je je ergens te oud voor voelt, moet je het juíst gaan doen.